Start van 'Sjochtún CK71'


Kennismaking


Eindelijk is het zover!

Het is november 2014 en na anderhalf jaar van voorbereiding is de site in de basis gereed en gaat 'Sjochtún CK 71' online.

In de afgelopen tijd is het fundament gebouwd en heb ik mezelf de opmaaktalen

HTML en CSS aangeleerd, wat voor mij nodig was om de site te kunnen vullen.

Deze opmaaktalen leren en er vervolgens mee werken, heb ik als verrijkend ervaren.

Vanaf heden ga ik de 4 seizoenen bouwen met veel 'praatjes bij plaatjes' over bloemen, struiken, planten en bomen.



In mijn dagelijks leven ben ik werkzaam als projectleider onderwijsvernieuwing

bij een Regionaal Opleidingen Centrum in het Noorden des lands. Ik schrijf daarbij o.a. lesmodules voor studenten, werk met docenten in lessen en verzorg trainingen.

Als ik aan het schrijven ben, doe ik dat in een omgeving waar o.a. studenten applicatiebeheer worden opgeleid. In deze werkomgeving is, samen met twee studenten (eerst Mike en later Marcel), deze site ook ontstaan.

Naast werk is tuinieren één van mijn hobby's. Ik beleef er dan ook plezier aan jou op deze manier deelgenoot te maken van mijn hobby en met van alles wat groeit en bloeit in mijn siertuin.

Ik heb de site opgedeeld in de 4 seizoenen en ik nodig je uit deze te beleven en te ervaren...puur ter vermaak en om te genieten. Verder kent de site de blokken NIEUWS en REACTIES. In deze laatste rubriek staat het je vrij om te reageren zoveel en zo vaak je maar wilt.



Ik wens je veel plezier met het bezoeken van deze site.

Omreden fan de berikberens is dizze side yn it Hollânsk skreaun. Ik stel it wol op priis at reaksjes yn it Frysk skreaun binne, of dat der Fryske nammen fan planten, blommen of beammen oanrikt wurde.



2014...het warmste jaar ooit


Eind april



Ter herinnering: 2014 was een mooi tuinjaar met veel zon, tuinplezier en prachtige bloei;

vooral de hortensia's deden het goed in de tuin.

2014 is zelfs het warmst gemeten jaar ooit geworden, sinds de start van de temperatuur meting in 1863.

Hierbij een foto van al vroeg in het voorjaar varende bootjes, achter huis.



(Foto: 27 april; de eerste Koningsdag).






De Bergthee



De theebes vind ik één van de mooiste herfstplanten in de tuin en dan vooral deze soort:

de procumbens. Latijns: AULTHERIA (of gaultheria) PROCUMBENS Linné; Nederlands: Bergthee; Frysk: Berchthee


Deze plant, die zijn oorsprong kent aan de voet van de Nepalese Himalya, heb ik nu precies drie jaar. Hij blijft het hele jaar groen en is blijvend getooid met rode besjes.

Tip: gooi de plant dus niet weg rond het voorjaar.










Maandag 22 december 2014



Deze foto van de voorkant van ons huis is gemaakt op maandag 22 december, de 2e winterdag

van 2014. Zoals te zien is op de foto is het bepaald geen winter.

Nog sterker: in het warmste jaar ooit is deze 22e december een van de warmste decemberdagen ooit gemeten: nl. 11 graden boven nul.












Archief: 22 december 2009



Exact 5 jaar geleden (22 december 2009) is op dezelfde plek een foto gemaakt van de voorkant van ons huis.

We werden toen wakker, terwijl het buiten heftig sneeuwde.

Het was meteen een feërieke start van de dag, de dag dat ús Fetske 18 jaar oud werd.

De foto is 's morgen gemaakt, rond 8.30 uur.












Een nieuw tuinjaar...2015



Hieronder staan nieuwsfeiten uit de tuin, van een nieuw jaar.
















Latijn: Galanthus Nivalis



...en deze bloem, bekend bij iedereen, heet in het Nederlands 'sneeuwklokje'.

In het Fries heet dit bloempje, hoe mooi kun je het bedenken, 'It Liderke'.

Dit type sneeuwklokje groeit in mijn siertuin op 2 plekken; diep in de achtertuin en bij de fontein, meteen achter huis.

Elk jaar ervaar ik de sneeuwklokjes weer als een 'warme' voorbode van de lente. Het sneeuwklokje is een bolgewas en valt onder de narcisfamilie. Elke bloem heeft 6 bladeren.

Drie blaadjes zijn langwerpig en 3 blaadjes zijn naar binnen gekeerd en zijn hartvormig.

We lopen vaak achteloos dit prachtige bolgewas voorbij, terwijl het alle aandacht verdient.

Er is nog een type sneeuwklokje: de Galanthus Nivalis Scharlockii en die kenmerkt zich door blaadjes met een groene of gele vlek.

NB...het meest aparte aan het sneeuwklokje is dat de bloem wit lijkt, maar schijn bedriegt.

De bloem is nl. kleurloos!



Deze foto is gemaakt op 15 januari 2015 en het is buiten 9 graden boven nul.

Feitelijk veel te warm voor de tijd van het jaar en daarmee is deze winter voor het 2e achtereenvolgende jaar een kwakkelwinter. Tot 2 februari is er geen sneeuw gevallen en heeft het ook amper gevroren.

Pas in de nacht van 2 op 3 februari viel er enige sneeuw van betekenis. In de weilanden van het nabij gelegen buitengebied woedde zelfs een muizenplaag vanwege té warme weersomstandigheden.


Twee februari; de eerste sneeuw



In de nacht van 2 op 3 februari 2015 was de eerste, echte sneeuwbui van dit jaar een feit en het was meteen ook de laatste sneuwbui deze winter.

In die zin is ook de winter van 2014-2015 dus echt een kwakkelwinter.

In januari en februari lagen de temperaturen te hoog voor de tijd van het jaar.

Deze foto is gemaakt rond 23.00 uur in de achtertuin, met de sfeerlampen nog aan.










Drie februari...07.50 uur



's Morgens vroeg om 07.50 uur was dit het uitzicht vanuit huis. Een prachtig sfeerbeeld.
















Zondag 5 april (1ste Paasdag)



Deze foto is gemaakt op 5 april; eerste paasdag. Het heeft de afgelopen nacht licht gevroren en het dunne vrieslaagje is bijna gesmolten door de zon.

Nu de dag vordert lijkt het toch al een beetje lente. Heerlijk.












Eind april



Deze foto is eind april gemaakt vanuit de achtertuin. Al met al was april te nat en te koud.

De tuin begint inmiddels te bloeien en de eerste pleziervaarboten varen al achter huis; dat is dan weer wel mooi om te zien.












27 mei...de hortensia bloeit


















Zondag 7 juni...tuinfeest



Gelukkig, gelukkig, het is vandaag schitterend 'tuinfeest-weer'.

De afgelopen weken is het een slechte, natte periode geweest en gisteren (6 juni) en

vandaag was er geluk: 2 stralende dagen.

Wegens enkele verjaardagen was voor vandaag de tuin prachtig versierd en getooid in feestelijke tinten. Genieten geblazen dus als straks familie, vrienden en kennissen komen.










Zondag 7 juni...tuinfeest


















Zondag 7 juni...tuinfeest


















Zondag 7 juni...tuinfeest


















Veldboeket



Bij een tuinfeest horen in de beginnende zomer uiteraard enkele mooie veldboeketten.

Vlak buiten de wijk zijn prachtige bermen en daar is volop keus om mooie

veldboeketten te plukken. Op deze foto staat de papaver centraal.












Huiskat



Hoewel dit niet onze kat is, is het zo langzamerhand wel een huiskat van ons geworden.

Hij krijgt eten noch melk en toch is het beest elke dag in de tuin of om huis, dus krijgt het een plekje op deze site.

Deze foto is van vrijdagochtend 12 juni; een schitterende dag met zomers weer (29 C) en de kat geniet al in alle vroegte op zijn stoel in het prieel.










Clematis in het donker



Deze foto van de clematis heb ik 14 juni, 's avonds rond 22.15 uur gemaakt.














Op de richel van de achtertuin



Op de richel van de achtertuin een foto van het snippergroen achter huis. (Foto: 25 juni)

Sinds twee jaar wordt het grasveld achter huis, vanwege gemeentelijke bezuinigingen, nog maar 3 x per jaar in zijn geheel gemaaid.

Tegelijk is het best mooi en natuurlijk....de achtertuin lijkt nu 1 groot veldboeket

en het laatste stukje achtertuin (zie links) loopt bijna natuurlijk over in het snippergroen (rechts).










Papaver (Rhoeas)



of Klaproos en in het Fries...Klaproas. Onder deze namen is deze bloem het bekendst en Rhoeas is de meest voorkomende papaversoort.

Verder zijn bekend de slaapbol of bolpapaver (Papaver Somniferum) en de ruige papaver (Papaver Argemone) en worden Nederlandse namen gebruikt als maankop,

blauwmaanzaad, of kollenbloem (= toverkol of kol en dat betekent heks).



De Papaver vind ik een boeiende bloem en dan niet alleen vanwege het feit dat het een ingrediënt bevat voor opium.

De naam Papaver komen we al bij de Romeinen tegen als benaming voor de Klaproos.

In die tijd werd de papver in verband gebracht met de dood. Door de slaapverwekkende opiaten die sommige papavers bevatten stond de plant bij de Grieken én de Romeinen symbool voor de eeuwigdurende slaap.

Veel graven en tombes uit de Oudheid zijn dan ook voorzien van een afbeelding van de klaproos.



Over de oorsprong van de naam papaver zijn de meningen verdeeld.

a. De een beweert dat zij is afgeleid van het Keltische papapap: kinderbrij of kinderpap,

omdat ouders het sap van de Slaapbol of van de Klaproos aan het eten voor kleine kinderen toevoegden, opdat ze snel in slaap vielen.

b. De ander zegt dat het afkomstig is van papa: pap of brij, en verum: echt, waar. Dus de ware pap. Het gebruik om huilende kinderen een stroopje van het sap te geven, opdat zij in slaap zullen vallen, is waarschijnlijk nog in gebruik, althans enige decennia geleden was het nog in gebruik.

c. Weer een ander zegt dat de naam afkomstig is van capio: ik pak aan, ik omvat, waaruit capaver is ontstaan en tenslotte tot papaver vervormd in de betekenis van vat of beker, met betrekking tot de vorm van de zaaddoos.

d. Wat ik ook wel hoor, is dat de naam is afgeleid van papare: eten, omdat de zaden gegeten werden. Wij doen dit nu nog in de vorm van maanzaadbroodjes. Dit zijn broodjes die met zaden van de Slaapbol of Maankop bestrooid werden voor zij de oven ingingen om gebakken te worden.



Wat de bloem voor mij ook boeiend maakt, is dat de papaver het herdenkingssymbool is geworden van de Eerste Wereldoorlog.




Herdenkingssymbool (poppy)



In het begin van de 20e eeuw is de Papaver/Klaproos (Engels: Poppy) een herdenkingssymbool voor de gevallenen uit de Eerste Wereldoorlog geworden. Hoe is dat gekomen?

Op 2 mei 1915 was een Canadese chirurg getuige van de begrafenis van zijn vriend,

luitenant Alexis Helmer. Helmer was één van de ruim 70.000 Geallieerde slachtoffers van de Tweede Slag om het Belgische Ieper, de eerste veldslag waarbij het Duitse leger gifgas inzette.

Het viel de vriend tijdens de ceremonie op dat de graven van de gevallen soldaten voornamelijk begroeid waren door klaprozen. Het inspireerde hem een gedicht te schrijven

(‘In Flanders Fields’); een gedicht over de oorlog en de dood.

Het gedicht van de dichter, John McCrea, werd later dat jaar gepubliceerd in het Engelse tijdschrift Punch en groeide uit tot één van de bekendste gedichten over de Eerste Wereldoorlog.

In 1918 schreef de Amerikaanse schrijfster Moina Michael een eerbetoon aan dit gedicht en verwees naar de klaproos en stelde voor dat de klaproos voortaan symbool moest staan voor de oorlogshelden.

Op 9 november 1918, twee dagen voor het einde van de Eerste Wereldoorlog, begon ze voor het eerst met het uitdelen van klaprozen als herdenkingssymbool. Twee jaar later was het American Legion, de Amerikaanse stichting voor oorlogsveteranen, de eerste organisatie die de klaproos officieel als haar symbool koos. Het werd al snel een traditie onder de leden om bij de herdenking van de Eerste Wereldoorlog op 11 november een klaproos op het uniform te dragen. Niet veel later verspreidde het gebruik zich ook naar de veteranen in onder andere Groot-Brittannië en Canada.

In Nederland is dit minder bekend geworden, omdat de Eerste Wereldoorlog minder leeft dan de Tweede Wereldoorlog. Ik ken enkele collega’s -en soms zie ik mensen op straat- die een speldje op hun revers dragen met de beeltenis van een klaproos erop.




Kamperfoelie



De Kamperfoelie behoort ook tot mijn groep favoriete tuinbloeiers.

De Latijnse naam is Lonicera Caprifolium en de Nederlandse naam is tuin- of gewone Kamperfoelie; ook wel 'geitenblad' genoemd, wat overeen komt met het

Franse 'chèvre-feuille', het Duitse 'Geißblatt' en het Italiaanse 'caprifoglio'. De Nederlandse naam is een verbastering uit het Italiaanse caprifoglio.

De Kamperfoelie is uniek vanwege de geur en omdat er een mooi gedicht over is geschreven.



Wat betreft de geur. Ik heb de Kamperfoelie op 2 plekken in mijn tuin staan (aan beide zijkanten van het huis) en de prachtige bloem verspreidt van mei tot eind augustus

een heerlijk zoetige geur.



Wat betreft het gedicht. Zie hieronder.




In het Fries: kamperfoelje



De Friese dichter Fedde Schurer (1898-1968) heeft naar mijn smaak één van de mooiste gedichten geschreven die de Friese poëzie rijk is en dat gedicht gaat over deze bloem, de kamperfoelie.

Het gedicht heet dan ook 'Kamperfoelje' en het is o.a. opgenomen in de verzamelbundel

'Samle Fersen' van Fedde Schurer. 'Kamperfoelje' geeft voor mij woorden aan de thema's verlangen, weemoed en natuur.

De tekst:



Kamperfoelje



It wie op in tille oer in donkere feart

mei it byld fan de moanne deryn

mar hoe komt it dat ik dyn namme fergeat

en dyn byld yn myn siel net mear fyn?



Ik ha dy wol lang yn myn earmen hân

en wy mienden't sa earlik en wier

jit wit ik de sulveren dauwe oer it lân

mar net mear de kleur fan dyn hier.



O famke, do wiest sa ienfâldich en from

en in dichter is wif fan hert

mar de rook fan de Kamperfoeljeblom

dy ferjit er syn libben net,



It wie op in tille oer in donkere feart

mei it byld fan de moanne deryn

mar hoe komt it dat ik dyn namme fergeat

en dyn byld yn myn siel net mear fyn?



Een muzikale bijkomstigheid is, dat rond 1975 de Friese liedjesschrijver Nanne Kalma van de Friese folkgroep IROLT dit gedicht op schitterende wijze op muziek heeft weten te zetten, vertolkt door Inez Timmer. Wil je dit, naar mijn smaak, prachtige nummer beluisteren? Klik aan: Lied youtube

Nog meer weten...zie verderop.




Trekker in de achtertuin 1



Op de voorgrond bloeit welig het hertshooi (Latijn: Hypericum Olypicum;

in het Fries: Skerp Sint-Jânskrûd). Wat op deze foto opvalt is de trekker, die bijna

mijn achtertuin inrijdt. Door een ordinaire, gemeentelijke bezuinigingsmaatregel

wordt dit snippergroen nog maar 3 x per jaar gemaaid.

Deze foto is gemaakt op 7 juli en voor het eerst dit jaar wordt het snippergroen in zijn geheel gemaaid.










Trekker in de achtertuin 2


















Vrijdag 31 juli



Bij de start van de Sneekweek is er in de achtertuin een gezellige teppan

(een soort barbeque) avond georganiseerd door onze kinderen voor ons, voor zichzelf en voor hun vrienden.

Ze vinden het leuk en gezellig om op deze wijze de Sneekweek in te luiden.

En ja....de tuin leent zich er ook prima voor, zeker nu het prachtig weer is.

Deze dag was trouwens de opmaat voor nog enkele mooie, zomerrijke augustusweken.








Vrijdag 31 juli



Het is nu rond 18.30 uur en de hapjes en de salades staan klaar.

De vrienden kunnen maar komen.














Een pot-hortensia in volle glorie



Ook de hortensia hoort bij mijn favoriete tuinbloeiers.

Deze pot-hortensia (Hydrangea 'Aspera' Macrophylla) is inmiddels 2 jaar oud en bloeit uitbundig en is beeldbepalend in dit deel van de tuin.

Vandaar deze foto, die gemaakt is op 31 juli.












Gevonden...de karmozijnbes 1



Sinds enkele jaren heb ik de Oosterse Karmozijnbes in mijn tuin

(in het Fries: Swarte Karmozynbei).

Het is een veel voorkomende plant in tuinen, alleen ik wist de naam er niet van.

Sinds april van dit jaar was ik zo nu en dan aan het grasduinen op mijn I-pad

om de plant te kunnen determineren.

Uiteindelijk googelde ik op 'giftig onkruid', omdat ik wist dat de plant giftig was en pats boem...meteen raak, de plant stond in de lijst.

Ik blij en vandaar dat ik de plant nu met naam en toenaam vermeld in de rubriek NIEUWS.






Karmozijnbes 2



Op het moment dat ik deze plant die naast huis staat, had gedetermineerd

(zaterdag 22 augustus) was dit de staat van de Oosterse Karmozijnbes.

Goed te zijn zijn de dieprode, bijna zwarte bessen, die uiterst giftig zijn.

Vanaf juli begint de plant te groeien en zie je dan vooral witte bloesem/bloemetjes.



NB. Woensdag 2 september had ik mijn buurvrouw in de tuin en ze wist in één keer de naam van de plant te noemen. Tja....ik had haar wellicht eerder moeten vragen; aan de andere kant had ik de plant nu met veel voldoening zelf gedetermineerd.






Witte dipladenia 1



Ik heb in deze rubriek 2 foto's staan van deze prachtige kuipplant, de dipladenia,

omdat we deze half juni GRATIS van een bloemist hadden gekregen. De plant was toen onverkoopbaar en op sterven na dood.

Na een periode van goede verzorging en veel zonlicht, kwam de kuipplant begin augustus zowaar weer tot leven en droeg de plant zelfs een bloem in de knop.

En nu (28 augustus) bloeit de plant nog volop.






Witte dipladenia 2



Op deze foto is de prachtige bloem van de dipladenia mooi te zien.














Kamperfoelie in de nazomer 1



Deze foto is gemaakt op 3 september in de ochtend. Ik heb deze foto van de kamperfoelie (links van ons huis) op deze plek in de rubriek NIEUWS staan, omdat er 's avonds een concert stond gepland van IROLT bij Omrop Fryslan.












Kamperfoelie in de nazomer 2



Een dichtbij-foto van de bloem van de kamperfoelie, die nog telkens heerlijk geurt.














Omrop Fryslan: IROLT



Wat een mooie samenloop van gebeurtenissen. Ik ben mijn website 'sjochtún. nl' aan het bouwen; schrijf daarbij o.a. over het mooie gedicht 'Kamperfoelje' van de Friese dichter

Fedde Schurer en dat Nanne Kalma van de Friese folkband IROLT dat gedicht in 1975 op muziek heeft gezet (zie ook 2 foto's hierboven).

Wat schetste nu mijn blijde verbazing...donderdag 3 september 2015 was de in 1987 ter ziele gegane folkband IROLT in de oude bezetting van 40 jaar terug aanwezig in de studio van Omrop Fryslan. Ze waren uitgenodigd voor een 'lyts húskeamer konsert' in het muziek programma 'Radio Froskepôle' van Gurbe Douwstra, ter voorbereiding op een kleine tournee door Friesland, de komende winter.

Ik was uitgenodigd bij dit muziekprogramma! Het werd een mooie uitzending en ondanks dat we 40 jaar later zijn, was de muziek nog steeds aansprekend.

(Lied horen? Kijk, of lees even terug.)




Gedroogd boeket op schors 1



Zondag 13 september kwam de buurvrouw met een mooi gedroogd bloemenboeket aangelopen voor op de tuintafel.














Gedroogd boeket op schors 2



Hier een dichtbijfoto van de gedroogde horensia-bloemen en zonnebloem-harten.
















Appels uit de moestuin



Appels op de bank....omdat ik het een mooi plaatje vond, toen ik ze zag liggen.

Ik had de appels net geplukt in de moestuin en hier op de bank gelegd.

Foto: 22 september 2015












Achtertuin 24 september



Een mooie overzichtsfoto van de achtertuin, eind september.
















Achtertuin 25 september



Op bijna excact dezelfde plek heb ik weer een foto gemaakt van de achtertuin,

maar nu 1 dag later! Het was een nevelige ochtend met veel dauw, na een mooie donderdag, die eraan vooraf ging.












De Krentenboom in bloei



Ik heb in deze rubriek en in dit jaar de krent (in het latijn: Amelanchier Arborea 'Red Robin') opgenomen, omdat hij dit jaar geweldig heeft gebloeid en tot laat in het jaar blad heeft gehad. Deze foto is gemaakt op 22 oktober en de boom staat nu op het punt al zijn blad te verliezen.

Te vaak zijn er jaren dat er spint in de boom zit en dat betekent dat al vanaf mei/juni de bladeren verdorren en afvallen. In zo'n jaar is er dan amper tot geen sprake van bloei.

Dit jaar dus wel. Vandaar!










Krent en Monnikskappen



Onder de krent staan nog prachtig bloeiende monnikskappen (soort: Arendsii)

in volle bloei. Dit jaar heb ik deze herfstbloeiers pas half november gesnoeid.

Helemaal rechtsonder zijn nog schermen van de hortensia zichtbaar.














Blaadjes van de krent



Een dichtbij foto van de krent.
















Kanovaren achter huis



Zaterdag 24 oktober...een schitterende herfstdag en geregeld varen dan mensen van roeivereniging 'De Geeuw' achter huis langs.














Appeltjes van de liefde



'Appeltjes van de liefde'; een echte herfstplant, ook door de prachtige herfstgekleurde vruchten, die wel zeer giftig zijn. In het latijn heet deze plant 'Solanum Pseudocapsicum'

en in het Nederlands wordt de plant ook wel 'Jeruzalem Kers' of 'Madeira Kers' genoemd.

De plant bloeit 's zomers ook al en wordt vaak als binnenplant gekocht. Ik begrijp dat heel goed, want als je de plant buiten neerzet, wat ik altijd doe, dan is al na 2 weken

de plant volldig kaalgevreten door de vogels; dat zijn ware vruchten pikkers.



Ik ben zaterdag 24 oktober begonnnen met de tuin op te ruimen en klaar te maken voor de winter en vandaag heb ik ook deze plant gekocht, waardoor de plant nog helemaal gaaf is.






Een inzicht



Hoewel het motto van deze site is: ‘beleef, leer en geniet, meer pretentie heeft het niet’, maak ik voor één keer een uitzondering.

In de afgelopen herfstvakantie las ik een interessant artikel in een filosofisch tijdschrift over het belang van planten voor mensen naar aanleiding van een in 2015 verschenen boek, genaamd: ‘Plantaardig. Vegetatieve filosofie’ van Th. Oudemans en N. Peeters.



Om er even in te komen: waarom hebben perziken een zoete smaak?

De gangbare verklaring is dat wij mensen de vruchten eindeloos hebben doorgefokt, om ze aan onze smaakwensen te laten voldoen. In dit boek draaien ze de gedachte om: de perzik manipuleert ons mensen met zijn zoete smaak, ten behoeve van zijn eigen succes, want

door zijn zoetheid wordt de perzikboom verzorgd, gekoesterd, bemest en verspreid door mensen.

Uiteindelijk trekken de auteurs dit door naar alle (tuin)planten en is hun stelling dat de manier waarop wij mensen planten verzorgen, door de planten wordt aangestuurd. We denken dat het andersom is, maar zij betogen het omgekeerde. Een mooi filosofisch inzicht, toch?



Ook al hebben planten geen hersenen, dom zijn ze zeker niet. Mensen hebben nog amper aandacht gehad voor het plantaardig perspectief, terwijl we nu weten dat planten slimmer, menselijker, smeriger en meer berekenend zijn dan we dachten. Daarmee kun je zeggen: niet wij beheersen de natuur, maar de natuur beheerst ons. Denk maar eens aan bloemen…die hebben een lange evolutie met andere wezens achter de rug en manipuleren inmiddels bijen, insecten, vleermuizen en heel veel andere dieren en gek genoeg ook mensen. Ga maar eens naar een bloemstalletje om bloemen te kopen, of knip een mooi boeket van bloemen uit je tuin. Dan word je gemanipuleerd, want die bloemen hebben zich aan de menselijke wensen aangepast en vermenigvuldigen zich via ons. Door de hobby die ik heb (tuinieren in mijn ‘sjochtún) is dit een leerzaam inzicht. De bloemen zijn baas over mij en niet andersom. Hoe nog meer filosofisch wil ik het hebben?




Een inzicht...vervolg



Het is bewezen dat planten, bloemen en fruit zonder mensen kunnen, maar wij mensen kunnen niet zonder hen; denk alleen maar aan vitamine C, dat halen we uit planten.

Heel veel dieren maken zelf vitamine C aan, mensen niet…wij hebben daarbij fruit nodig.

Meer weten? Lees dit boek, want het biedt absoluut andere inzichten met betrekking tot de natuur.



Ik ben ervan overtuigd en de wetenschap ook, dat mensen gelukkiger en gezonder zijn

als ze per dag een tijdje in een tuin staan en naar bloemen en planten kijken; je hoeft er nog niet eens mee ‘om te pielen’, gewoon kijken is al voldoende.

Ook al is het maar 15 minuten per dag, dan helpt het al om je beter en blijer te voelen en kan het zelfs bijdragen aan het verlagen van hoge bloeddruk.




Drogende bloempotten



Tja... hoe truttig ook, maar na het weggooien van de zomerbloeiers boen ik

de bloempotten altijd schoon, leg ze daarna te drogen en zet ze vervolgens in de winterberging.

Als het mooi weer is (zoals vandaag...24 oktober), is dit een prima werkje, niks mis mee!

Over een klein half jaar als het voorjaar weer begint, vind ik het fijner als de

benodigdheden klaar staan voor gebruik en ik niet dan alles nog moet schoonmaken enz.










Gaultheriua Procumbens 1



Hoewel op andere plekken in de tuin oude Gaultheria's staan, heb ik deze plant net nieuw gekocht en krijgt het een plek op een tafeltje tegenover de voordeur.

Deze plant markeert voor mij het begin van de late herfst en dat is rond de 1ste week van november.












Gaultheria Procumbens 2



Een dichtbij foto van de Bergthee.
















Begin november; de achtertuin



Gewoon een mooi plaatje van de achtertuin, begin november. Het is dit jaar erg warm in november. Deze foto is gemaakt op zondag 8 november en buiten is het 14 graden

en volgens de weermannen de warmste november dag ooit.

En zo breekt het ene na het andere warmte record in Nederland.












Festuca Glauca



Een plant die voor mij, vanwege de grijze kleuren, het interbellum tussen herfst en winter inluidt.

Deze foto is gemaakt op 8 november.












Kerst 2015



Deze foto is 1ste Kerstdag gemaakt en het is 14 graden...boven nul wel te verstaan!

Sinds de metereologische meting is gestart, is dit tot nu de warmste Kerst ooit.

Hoewel 2014 tot heden het warmste jaar ooit was, is dat nu 2015. Vanaf november tot aan oudjaarsdag was het gemiddeld zo'n 12-13 graden en kon je buiten in je overhemd met korte mouwen lopen.












Kerst 2015



Zelfs de hortensia was nog in herfsttooi en de zon scheen heerlijk.

Tegelijk....in deze periode heb ik liever echt winters weer.














Een nieuw tuinjaar...2016




















Dinsdag 5 januari 2016 (1)



De jaarwisseling verliep nog in warme sferen (14 graden); 5 dagen later was het raak.

Voor het eerst in mijn loopbaan ijzelde het, maar op een manier dat ik 3 dagen lang

niet naar mijn werk kon en de organisatie waar ik werk ook dicht was, wegens ijzel-vrij.

In grote delen van de provincie was het bar slecht weer en gold zelfs code rood.

Omdat vele scholen dicht waren, konden schoolkinderen op straat schaatsen en ontstond er zelfs een nieuw woord: STRAATSEN. Ik heb genoten van de ijzel-dagen.










Dinsdag 5 januari (2)



De ijzel zat dik geplakt en gekoekt op planten, bakken en vruchten.

Op deze foto is nog een bes te zien van het Appeltje van de liefde (Latijn: Solanum Pseudocapsicum).














Dinsdag 5 januari (3)



Ook de Bergthee (Latijn: Gaultheria 'procumbens') zat vastgekoekt aan de tuintafel.














Dinsdag 5 januari (4)



De Bergthee van dichtbij.














Dinsdag 5 januari (4)



De Japanse Roos, ook helemaal in-geijzeld.














Zaterdag 16 januari (1)



Twee weken na de warm(st)e jaarwisseling viel in mijn sjochtún de eerste sneeuw van het jaar. Uit het slaapkamerraam vandaan een mooie overzichtsfoto van het winterige weer.














Zaterdag 16 januari (2)



Hetzelfde tafereeltje vanuit een iets andere positie.
















Zondag 17 januari (1)



En een dag later zowaar veel meer sneeuw.

Het was een prachtige dag, waarbij de sneeuw bleef liggen.



Deze foto biedt een overzicht van een deel van de voortuin.










Zondag 17 januari (2)



Een overzichtsfoto van een deel van de achtertuin, met de gesnoeide Catalpa op de voorgrond.














Zondag 17 januari (3)



Foto vanuit een iets andere positie.
















Maandag 18 januari



Foto vanuit een iets andere positie en nu met rijp op de planten en de bomen.
















Uitbouw Tuinhokje 1



Eindelijk is het dan zover...half februari 2016 is het tuinhokje in de achtertuin opgeknapt én verlengd, zodat er o.a. een mooi zitje bij is gekomen.

Het was wat een rommeltje daar, maar het wordt nu via een hoveniersbedrijf (Galanthus) netjes opgeknapt, inclusief vlonder. Jelle is de hulp.

Het klusje duurde 3 volle dagen en buiten vroor het licht.










Nogmaals 1


















Nogmaals 2


















Nogmaals 3


















Zicht op het water achter huis 1



Terwijl het tuinhokje werd opgeknapt, heb ik twee foto's gemaakt van een beetje vorst

in het water, achter huis. Mooie plaatjes.
















Zicht op het water achter huis 2



Nogmaals...
















Panta Rei...kai ouden menei



Hierbij speciaal een foto van dit ornament. Het gaat om een buisconstructie, die ik ooit zelf in elkaar heb gedraaid.

Het stelt een (water) stroom voor zonder eind en heeft voor mij een connectie met mijn levensmotto:'panta rei...kai ouden menei.'

Dit betekent...'alles stroomt en niets is blijvend.' De uitspraak is van de Griekse wijsgeer Heraclitus die leefde in de 4e eeuw na Christus.

Zijn uitspraak betrof het deel 'panta rei' -alles stroomt-; anderen na hem hebben die quote verlengd met 'kai ouden menei' -niets is blijvend-.

Dit motto helpt me om, als het even lastig of moeilijk is, zaken te relativeren. Vandaar.






Visitekaartjes



Drie jaar nadat ik ben begonen met de voorbereidingen van deze site, is het nu zover dat de site voor 90% gebouwd is en mijn bloemen, planten en struiken in de exposure kunnen.

Ik heb daartoe visitekartjes laten maken, die ik hier en daar kan weggeven -maart 2016-.














De Kerstroos of Helleborus



De winterbloeier, die langzaam de Lente in bloeit, het voorjaar inluidt en de winter uitluidt.

Nog een paar weken en dan verwelkt de Kerstroos.














Nogmaals



Een dichtbij foto van de Kerstroos.
















De alom bekende Narcis



Ook in 2016 is de Narcis weer van de partij in mijn sjochtún en geeft de bloem een

tintelend voorjaarsgevoel.

Het winterseizoen van 2015-2016 was een kwakkelende winterseizoen en ondanks dat

is het toch fijn de eerste lentebodes weer te mogen begroeten (19 maart 2016).












Nogmaals



Een dichtbij foto van deze Narcis; een Trompetnarcis.
















Het -tuin-longkruid



Ook deze bloem, het Tuinlongkruid, luidt in de sjochtún de Lente in, ook al is het nog maar

half maart. Heerlijk!